Chiny i Tybet

Stały Komitet Biura Politycznego KPCh
Relacje chińsko - tybetańskie, chińscy przywódcy.
Będziemy też tu prezentować profile obecnych i przyszłych przywódców Chińskiej Republiki Ludowej z szczególnym uwzględnieniem ich związków z Tybetem.

Hu Yaobang, Hu Jintao (w środku) i Wen Jiabo
HU JINTAO[ wymowa: Hoo Jintao ( jak w angielskim how)]
Urodzony: 21 grudnia 1942
Edukacja: Absolwent inżynierii hydraulicznej Uniwersytetu Quinghua w 1965
Kariera: Sekretarz Partii Tybetańskiego Regionu Autonomicznego ( TAR), powołany w 1992 do Biura Politycznego Stałej Komisji Komunistycznej Partii Chin. Przewodniczy odłamem Ligii Młodzieży Komunistycznej. Sekretarz Generalny KPCh od 2002, Prezydent Chin od 2003.
Przyszła kariera: Ze względu na emeryturę w 2012/13 być może zatrzyma stanowisko Przewodniczącego Centralnej Komisji Wojskowej.
Związek z Tybetem: najstarszy chiński lider, który nadzoruje Forum Pracy Tybetu. Sekretarz Partii Tybetańskiego Regionu Autonomicznego w latach 1988- 1992 ( w czasie narzucenia stanu wojennego).
JIA QINGLINUrodzony w 1940 r., Prowincja Shandong
Wykształcenie: Uniwersytet Technologii w Hebei
Wieloletnia kariera w inżynierii/przemyśleciężkim, dzięki wierności poglądom Partii został numerem 4 w Stałym Komitecie Politbiura oraz Przewodniczącym Ogólnochińskiej Ludowej Politycznej Konferencji Konsultatywnej (OLPKK). Nadzoruje politykę wobec Tajwanu.
Perspektywy: emerytura w roku 2012/13
Wpływ na sytuację w Tybecie: Nadzoruje pracę Frontu Jedności.
KONSTYTUCJA CHRLROZDZIAŁ I.
Główne zasady
Artykuł 4. Prawa mniejszości
Wszystkie narodowości zamieszkujące Chińską Republikę Ludową są równe wobec prawa. Państwo chroni praw i interesów mniejszości narodowych, przestrzega i promuje równość, jedność i wzajemne wsparcie pomiędzy narodowościami. Tworzenie podziałów, dyskryminacja oraz ucisk jakiejkolwiek narodowości są zabronione.
Państwo udziela pomocy obszarom zamieszkiwanym przez mniejszości narodowe poprzez wspieranie ich gospodarki i rozwoju kultury zgodnie z potrzebami mniejszości narodowych.
Autonomia regionów jest stosowana na obszarach zamieszkiwanych przez skoncentrowane mniejszości narodowe; gdzie funkcjonują organy ustanowione w celu sprawowania władzy. Każdy obszar autonomiczny jest integralną częścią Chińskiej Republiki Ludowej.
Wszystkie narodowości posiadają wolność używania w mowie i piśmie ich własnego języka oraz zachowywania i zmieniania ich własnego folkloru i zwyczajów.